ام اس چیست؟ (۱۴)

ام اس چیست؟ (۱۴)

۰۵ آذر ۱۳۹۷ | ۱۰:۱۷ کد : ۲۴۷ اطلاعیه های مهم اخبار ام اس
تعداد بازدید:۲۲۵
ام اس چیست؟ (۱۴)

ام اس چیست؟ (14)

ام اس چیست علائم شایع تر افسردگی

   در زندگی روزمره کلمه افسردگی را به کرات شنیده اید. در واقع محدوده وسیعی از تغییرات هیجانی با این کلمه بیان میشود از یک احساس کسالت چند ساعته که همه ما آن را تجربه کرده ایم تا اختلال خلقی افسردگی که ممکن است ماهها طول بکشد و تشخیص علمی و دقیق آن نیازمند دانش خاص خود می باشد.

بطور کلی افسردگی در تمام فرم های خود از علائم شایع بیماری است و در واقع مطالعات نشان داده است که شدید ترین فرم آن یعنی افسردگی بالینی (که تشخیص صحیح آن در حیطه دانش روانپزشکی است) در مبتلایان به ام اس رایج تر از سایر افراد جامعه و حتی رایج تر از سایر بیماری های مزمن است.

حال می خواهیم دو سؤال را از خودتان بپرسید و به آن پاسخ دهید

1)آیا در دو هفته گذشته اغلب اوقات احساس نا امیدی و کسالت روحی داشته اید؟

2)آیا در دو هفته گذشته علاقه کمتری به انجام کارهای خود داشته اید و یا لذت کمتری ازانجام آنها برده اید؟

اگر پاسخ شما به هریک از سؤال های فوق یا به هردوی آنها مثبت است این احتمال وجود دارد که مبتلا به افسردگی شده باشید و اگر پاسخ شما به این پرسش ها منفی است ولی اصولا خلق پائینی داشته اید احتمالا دچار تغییرات خلق در حد نرمال و فیزیولوژیک آن هستید.

دوستان مبتلا به ام اس ممکن است در موقعیت هایی قرار گیرند که به عنوان یک واکنش قابل انتظار دچار کسالت روحی شوند مثلا مشکلات کاری که منجر به از دست دادن شغل شوند یا مشکلات در انجام اعمال روزمره منزل و یا خستگی ناشی از اقدامات تشخیصی و درمانی و این کسالت ممکن است با افسردگی اشتباه شود اما واقعیت این است که این واکنش ها، مدت زمان محدودی به طول می انجامد و به خودی خود برطرف میشوند. علاوه بر این، در طول این مدت فرد از برخی فعالیت های خود همچنان لذت می برد و لذا با افسردگی به عنوان یک اختلال روانپزشکی متفاوت است.

هرگاه افسردگی به معنای یک اختلال روانپزشکی روی دهد مانند همه علائم بیماری ام اس نیازمند اقدامات تشخیصی و درمانی دقیق است و دانستن چند نکته در مورد آن ضروری است

  • افسردگی در هر فرد مبتلا به ام اس و در هر مرحله ای از بیماری ممکن است روی دهد.
  • افسردگی نشانه ضعف شخصیت فرد نیست و نباید در مورد آن به عنوان یک مسئله شرم آور نگاه کرد که لازم است از دیگران پنهان شود.
  • خود فرد قادر نیست از بروز افسردگی پیشگیری کند و یا با اراده خود آن را درمان کند.
  • افسردگی در صورتی که درمان نشود، علاوه بر اینکه کیفیت زندگی را تخریب می کند می تواند سایر علائم بیماری را تشدید نماید مانند خستگی، درد و تغییرات شناختی و در مواردی هم می تواند زندگی فرد را تهدید کند.

علت دقیق افسردگی بطور کامل مشخص نشده اما مکانیسم های متفاوتی در مورد آن ذکر شده است.

  • به عنوان واکنشی قابل درک و انتظار به یک بیماری مزمن با مشکلات و مسائل خاص خود
  • در مقاطع خاصی از بیماری مثلا بعدازتشخیص،پس ازوقوع یک حمله بیماری یاپس ازپسرفت توانایی ها
  • به عنوان عارضه خود بیماری ام اس و ناشی از ایجاد ضایعات در بخش هایی از مغز که با حالات هیجانی انسان مرتبط هستند.
  • شاید ناشی از تغییرات در سیستم ایمنی یا هورمونی باشد.
  • ممکن است عوارض داروهای ام اس باشد مثلا کورتیکواستروئید که در حین حمله استفاده میشود و یا شاید داروهای دسته انترفران (آونکس، ربیف، بتافرون و معادل های ایرانی آنها)

جدی ترین خطر افسردگی این است که فرد ممکن است افکار آسیب رساندن به خود یا فرد دیگری را پیدا کند.

در صورتیکه چنین افکاری را تجربه کردید هرچه سریع تر آن را با اطرافیان و یا پزشک خود درمیان بگذارید.

 

چند پیشنهاد ساده:

  1. هر روز ورزش کنید.
  2. سعی کنید بار روانی مسائل و مشکلات را با حفظ آرامش و بکارگیری روش های آرام سازی کم کنید. (با مشورت همکاران روانشناس)
  3. ارتباطات اجتماعی خود را حفظ کنید با دوستانتان تماس بگیرید و وقت بیشتری با افراد خانواده بگذرانید.
  4. با پزشک خود در ارتباط باشید.
  5. احساسات خود را بیان کنید. آنچه که موجب فشار روانی شما میشود یادداشت کنید و از آنها یک لیست تهیه کنید.
  6. از مصرف مواد اعتیاد آور مانند دخانیات، الکل و . . . جداً پرهیز نمایید.

 

افسردگی بالینی را بهتر بشناسیم

همانگونه که قبلا اشاره کردیم کسالت و احساس "کم انرژی بودن" را همه در شرایط مختلف و بصورت موقتی و کوتاه تجربه می کنند اما آنچه به عنوان افسردگی بالینی عنوان میشود در واقع یک بیماری و اختلال روانپزشکی است، تشخیص آن فقط توسط پزشک و به ویژه روانپزشک ممکن میشود، پایدار و ماندگار است (در صورتی که درمان نشود) و شما با کمک دو پرسشی که در ابتدای این مطلب عنوان کردیم می توانید، به وجود آن شک کنید.

 

علائم افسردگی به عنوان یک اختلال خلقی عبارتند از:

  • احساس غمگینی (Sadness) یا تحریک پذیری
  • از دست دادن  علاقه و لذت در فعالیت های روزمره
  • از دست دادن و یا افزایش اشتها
  • اختلال خواب شامل کم خوابی و یا برعکس پرخوابی
  • بی قراری (Agitation)
  • احساس خستگی مفرط
  • احساس پوچی و بی ارزشی و یا احساس گناه
  • اشکال در تمرکز و تفکر
  • افکار ماندگار در خصوص مرگ

 

درمان

پس از اینکه بیماری افسردگی توسط پزشک و خصوصاً روانپزشک تشخیص داده شد با صلاحدید او شیوه های مختلف درمانی انتخاب میشود. این شیوه ها شامل دارودرمانی و روش های مختلف روان درمانی است. باید توجه کرد که میزان پاسخ افراد به داروهای مختلف و دوزهای مختلف متفاوت است و ممکن است فردی با اولین داروی انتخاب شده و با مقادیر روزانه کم پاسخ مناسبی نگیرد لذا نباید از درمان و یا پزشک خود ناامید شوید و با مراجعه مجدد به او این زمان و فرصت را بدهید تا داروی مناسب شما و مقدار مصرف روزانه مناسب شما را پیدا کند.

   نکته مهم دیگر این که اغلب داروهای ضد افسردگی حداقل 6-4 هفته زمان نیاز دارند تا به سقف اثرگزاری خود برسند و پس از آن هم لازم است  برای مدت مشخص مثلا 9ماه یا یکسال مصرف شوند تا بطور کامل افسردگی را کنترل کنند. قطع دارو پیش از کامل شدن دوره درمان منجر به عود علائم قبلی میشود و زحمات شما و پزشکتان را بی نتیجه می کند.

در صورتیکه افکار آسیب رساندن به خود یا اطرافیان را داشتید بی درنگ آن را با نزدیکان و پزشک خود درمیان بگذارید و توجه داشته باشید این افکار، افکاری "مرضی" و ناشی از بیماری شما هستند و هیچ اساس منطقی در آنها نهفته نیست. (برخلاف آنچه به نظرتان می رسد)

 

 

موفق باشید

دکتر شکوفه علایی

متخصص بیماری های مغز و اعصاب

عضو کمیته علمی انجمن ام اس ایران


۱ رای

نظر شما :