ورزش و خستگی

خستگی یکی از تاثیرات ام اس(احساسی که غالبا وجود دارد و مربوط به فعالیت فیزیکی نمی باشد)  می باشد. لازم به ذکر است  که به یاد داشته باشید خستگی بخش جدایی ناپذیر این بیماری می باشد و نیازی به عذرخواهی ندارد.

بسیار مهم است که بدانید در هنگام ورزش و یا زندگی روزمره هنگام احساس خستگی، فعالیت را متوقف کنید. این عمل مانع بدتر شدن این احساس در روزهای آینده خواهد شد. البته باید در نظر داشت ورزش باعث غلبه بر خستگی می شود. ماهیچه هایی از بدن که بطور معمول فعالیت نمی کنند به مرور ضعیف شده و نیاز به انرژی بیشتری برای انجام فعالیت دارند از اینرو زود خسته می شود. با کم تحرکی این امر در سیکلی واقع می شود که دوباره منجر به ضعیفتر و لاغرتر شدن ماهیچه گشته و خستگی را افزایش می دهد. صرفنظراز اینکه شما مبتلا به ام اس می باشید یا خیر، بدن به دنبال عدم تحرک، ضعیف خواهد شد.

سال های زیادی به بیماران مبتلا به ام اس توصیه می شد که ورزش نکنند زیرا تصور می شد که  خستگی را افزایش و موجب ضعف بدن خواهد شد. امروزه ورزش را در بالا بردن تحمل و استقامت ماهیچه ها بدون آنکه خستگی را افزایش دهد موثر می دانند و باید سعی شود تناسب اندام حفظ شده و تمرینات را بطور مستمر انجام داد.

دما تاثیر مستقیم بر روی خستگی دارد. هرکسی در گرما و رطوبت نامناسب احساس کمبود انرژی خواهد کرد که این احساس برای بیماران ام اس چند برابر است.برای غلبه بر گرما می توان از کولر و یا اسپری های آب سرد در هنگام ورزش استفاده نمود. حمام آب سرد قبل از ورزش نیز بسیار موثر است.