ام اس                                                  در بچه ها 

Ms  در بچه ها با فرکانس فزاینده ای تشخیص داده میشود.اولین گزارشات آن در سالهای ۱۸۴۹-۱۸۲۹به ثبت رسیده است . گرچه آمار جامع و دقیقی از میزان شیوع بیماری در بچه ها و نوجوانان وجود ندارد اما به نظر می رسد حدود ۵% فراد مبتلا زیر سن ۱۶ سال باشند . فاکتورهای ژنتیکی بطور قطع احتمال بروز بیماری را افزایش می دهند. کمااینکه به کرات شاهد وقوع فامیلی آن هستیم . اگر احتمال وقوع MS  در فردی که سابقه خانوادگی یا فامیلی این بیماری را ندارد %۱/ . باشد، در فردی که یکی از وابسته های درجه یک او ( مانند یکی از والدین ، خواهر یا برادر) مبتلا به MS هستند ، این احتمال به ۵% افزایش می یابد.

علیرغم شیوع بیشتر در خانم های بالغ نسبت به آقایان ، درسنین کودکی و نوجوانی ، بیماری در پسرها شایع تر است.

از بین عوامل محیطی که به نظر می رسد در بروز بیماری مؤثرند، عفونت قبلی با ویروس EBV و نیز کمبود ویتامین D نقش پررنگ تری را دارا هستند.

علائم بیماری در بچه ها با تفاوت های جزئی مشابه بالغین است برای مثال درگیری چشمی دوطرفه در بچه ها بیشتراز بالغین روی میدهد ( شاید هم درگیری یک طرفه را بچه ها کمتر متوجه میشوند).

از نظر انواع بیماری باید گفت MS در بچه ها ۹۵% نوع بهبود یابنده – بدتر شوند( RR) است که می تواند در مواردی تبدیل به نوع پیشرونده ثانویه (SP ) بشود. نوع PP (پیشرونده اولیه ) در بچه ها بسیار نادر و استثنایی است.

به نظر می رسد سیر بیماری در MS بچه ها، کندتر است تا بالغین و فاصله بین حملات اولیه و تبدیل شدن به فرم پیشرونده ثانویه حدود ۳۰-۲۰ سال طول میکشد .

علائم بیماری نیز در بچه ها با تفاوت های جزئی مشابه به بزرگسالان است ، مثلاً درد در بچه ها شیوع کمتری دارد.

در کودکان با توجه به احتمال بالاتر برخی بیماریهای ارثی ، تشخیص MS منوط به رد این گروه از بیماریها نیز می باشد.

درمان حملات بیماری با استفاده از استروئیدها ( با توجه به وزن کودک ) صورت میگیرد . انترفران ها و گلایترامراستات می توانند در بچه ها استفاده شوند .