چه کسانی ام اس می‌گیرند؟

 شاید این سؤال برای شما هم مطرح شده باشد. البته هنوز چگونگی شروع ام اس مستقیماً مشخص نشده، ولی امروزه چیزهایی در این باره می‌دانیم. برای مثال شیوع این بیماری در مناطق مختلف دنیا با هم متفاوت است. مثلاً در بعضی جاها (از جمله کشورهای شمال اروپا و آمریکا) شیوع آن بیشتر دیده می‌شود مثل افرادی که پوست، مو و چشم روشن دارند و در بعضی نژادها، مانند سیاه‌پوستان و ژاپنی‌ها، کمیاب است. یکی از مسائل مطرح در علت شناسی ام اس تأثیر عرض جغرافیایی بر گسترش بیماری در جوامع است به این معنی که هر قدر از استوا دور می‌شویم احتمال ابتلا به ام اس افزایش می‌یابد که یک توجیه برای این مسئله، وجود کمبود ویتامین D به دلیل کاهش دریافت نور آفتاب در مناطق دور از استواست. ام اس در خانم‌ها بیشتر از آقایان دیده می‌شود و شروع بیماری معمولاً در سنین بین بیست تا چهل سالگی است.
در مورد اثر مهاجرت بر ابتلاء به ام اس دیده شده در افرادی که قبل از پانزده سالگی به سرزمین دیگر مهاجرت کرده‌اند، میزان شیوع بیماری مانند میزان شیوع آن در مردم سرزمین جدید است. ولی در کسانی که بعد از سن پانزده سالگی مهاجرت کرده‌اند، میزان ابتلاء مانند سرزمین مادری آن‌ها است. بنابراین نتیجه گرفته‌اند عاملی که ممکن است باعث ابتلاء به ام اس شود در حدود یا قبل از پانزده سالگی به بدن منتقل می‌شود.
 در باره نقش وراثت در بیماری ام اس باید گفت ژنتیک در ایجاد بیماری ام اس نقش دارد. شواهدی برای این ادعا وجود دارد مثلاً اینکه ام اس در بعضی خانواده‌ها تجمع می‌یابد و این تجمع ناشی از عوامل محیطی نیست و یا اینکه در بعضی جوامع مثل سفیدپوستان ریسک ابتلا بالاتر است اما با این حال هیچ الگوی وراثتی مشخصی برای این بیماری وجود ندارد ولذا نمیتوان احتمال ابتلا برای سایر افراد خانواده را با آن حدس زد و به عبارت دیگربیماری یک الگوی ناهمگون دارد.
 در مورد این عامل حدس‌های بسیاری وجود دارد و از تأثیر میکروب‌ها و ویروس‌های مختلف گرفته تا تأثیر مواد شیمیایی گوناگون، آمادگی وراثتی، بهم خوردن نظم ایمنی بدن و... مطرح شده است.
جالب است بدانیم که این بیماری بیشتر در کسانی بروز می‌کند که شخصیت خاصی دارند. چنین افرادی آدم‌های مسئولیت‌پذیر ولی حساس هستند که هنگام بروز ناملایمات خیلی خودخوری می‌کنند. به دلیل همین شباهت‌هاست که گاهی به شوخی می‌گویم همه ما با هم قوم و خویشیم!
 دیدیم معمولاً چه کسانی ام اس می‌گیرند. حالا ببینیم چه کسانی از آن بهبود می‌یابند؟! هر چند متأسفانه هنوز درمان کامل ام اس کشف نشده، ولی دیده شده که کسانی توانسته‌اند به حد سلامت کامل بازگردند.
یک نمونه مشخص آقای ریچارد بی‌کرافت است. بیماری او ۲۷ سال پیش با لنگیدن مختصر آغاز شد ولی کم‌کم به فلج کامل دست‌ها و پاها منجر شد. اما او در برابر ام اس تسلیم نشد و با تغییر روحیه و انجام تمرینات مختلفی توانست رفته رفته سلامت خود را باز یابدوحتی توانست در مسابقه دوچرخه‌سواری معلولین نفر اول شود. او همچنین یکبار برای حمایت از بیماران مسافت ۵۰۰۰کیلومتر را رکاب زد.
 او تنها بیمار بهبود یافته ام اس نیست و در میان دوستان هموطن خودمان هم موارد مشخصی وجود دارد. جالب است که هر کدام از آن‌ها دلایل متفاوتی برای بهبود حال خود می‌آورند. به عبارت دیگر یک راه استاندارد و یکسان برای بهتر شدن وجود ندارد. اما آنچه واضح است هیچ کدام از اینها دیگر آن شخص حساس و غصه‌خور سابق نیست و نقطة مشترک آن‌ها تغییر دید گاهشان نسبت به بیماری خود و زندگی است.